B-Instructie compagnie
Motivatiepuntje PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Administrator   
dinsdag, 18 januari 2011 07:36

 

 

SLD2 Boot,
Bravo Instructie Compagnie,
2e Peloton.

 



Verslag “Motivatiepuntje”

Dit verslag gaat over hoe ik mijn Algemene Militaire Opleiding Luchtmobiel heb beleefd tot nu toe.

Voordat ik aan deze opleiding begon heb ik de vooropleiding Vrede & Veiligheid gedaan. Eigenlijk niet met voorbedachten rade had ik in dat jaar voor Luchtmobiel gesolliciteerd. Ik heb gesolliciteerd omdat ik werd gemotiveerd door een maat van me.

Na de opleiding V&V heb ik een lange tijd vrij gehad voordat ik aan de AMOL begon. Ik zat toen met een dubbel gevoel. Aan de ene kant had ik heel veel zin om te beginnen, maar aan de andere kant was ik ook bang dat het helemaal niets voor me bleek te zijn.

 Dat gevoel ging al snel weg toen ik op 19 april eindelijk kon beginnen. Ik was er al snel van overtuigd dat ik het heel leuk vond. Het begin van de opleiding vond ik rustig verlopen. Ik had het gevoel dat we niets deden. Bij de evaluatie (aan het einde van die week) had ik een keer gevraagd wanneer we eens echt dingen zouden gaan doen. De sergeant moest wel lachen en zei dat dat echt nog wel goed ging komen.

Mijn doel om aan te werken voor mezelf was mijn zelfvertrouwen. Toen ik nog op de middelbare school zat was ik niet echt haantje de voorste om voor de groep te gaan staan en eens een keer van mezelf te laten horen. Op de eerste dag van de opleiding had ik daar al gelijk een kans voor, de sergeant vroeg wie er voor de rest van die week het commandantje van de groep wilde zijn. Ik was de enige die mijn hand op stak. Het ging die week best wel goed vond ik zelf. Al bleek bij de evaluatie ervan dat ik best wel wat puntjes had om te verbeteren.

In de weken erna leerden we steeds meer dingen. Veel ervan wist ik nog wel van mijn V&V jaar. Simpele dingen als kast inpakken, schoenen poetsen en exercitie (alles wat te maken heeft met marsen) kwamen weer bij me op. Er werd veel gehamerd op tijden, tijden en tijden. Steeds maar weer die opdrachten binnen de tijd halen. Op en duur werd ik wel eens laks, maar dat werd altijd wel afgestraft. En we kregen meestal een preek van een kaderlid. Eigenlijk zat er best veel waarheid in zo’n ‘preek’. Bijvoorbeeld dat als je niet eens steeds aan jezelf denkt en een ander begint te helpen, of gewoon samenwerkt met zijn allen, je de tijd gemakkelijk haalt.

In week vier kregen we onze blanco baret, eindelijk van die veldpet af. Ik zag het als een movitatiepuntje om weer verder te gaan voor de rode baret. Ook mochten op die dag onze ouders een kijkje komen nemen op de kazerne. Ook voor het thuisfront is het belangrijk dat ze een beeld hebben van wat je allemaal doet. Bijvoorbeeld als je op vrijdagavond thuiskomt met trotse verhalen. In die week kregen we ook de conditieproef, ik liep toen best ver in de 12 minuten loop. Eigenlijk wist ik niet dat ik zo’n conditie had. Zoveel had ik nou ook weer niet getraind voor de opleiding.


 
De weken gingen door en door en we gingen steeds leukere dingen doen. Zoals patrouilles lopen en meer sporten. Ook werd steeds meer van je groep verwacht, elkaar op fouten wijzen en niet aan jezelf denken. Ook moesten we leren prioriteiten stellen. Waar ik soms nog wel een op faalde.

We moesten zo een keer een rugzak maken in het weekend toen het heel lekker weer was, en we op zondagmorgen 11.00 uur moesten melden op kazerne. Kort weekend dus. Ik was toen op strand gaan liggen en had niet meer aan die rugzak gedacht. Wat dus heel dom van me geweest was want ik werd er hard op afgestraft. Ik had dus beter mijn prioriteiten moeten stellen.

Toen de opleiding voortzette en we steeds verder kwamen kregen we Basis Helikopter Training (BHT) en Optreden Verstedelijk Gebied (OVG). Twee mooie oefen weken vond ik. Het is daar wel de basis die je aangeleerd krijgt. Maar ik vond het toch wel de mooie momenten van dingen die je later als werk heb. Zoiets motiveert mij om verder te gaan in de opleiding.
Toen zaten we alweer in week 16, nog een hele tijd te gaan maar ik vond toch dat het best snel ging. In die tijd zijn er ook veel mensen weggegaan. Sommige waarvan ik het helemaal niet had gedacht. Op de een of andere manier motiveert me het wel, ook al is het best jammer om ze weg te zien gaan.

Daarna was het vakantie, even twee weken rust in mijn hoofd. Ik heb toen een vriendin gekregen. Ze steunt me in het weekend het leid me goed af van de opleiding. Wat ook wel eens goed is vind ik.

Een paar weken daarna kwamen de toetsen, best wel zenuwachtig was ik, omdat het zomaar kan zijn dat je ze niet haalt en uit de opleiding moet. De avond ervoor ging ik nog dingen doornemen zoals CBRN (chemische strijdmiddelen enz.) waarin ik best wel slecht ben. Ik heb er ook echt een hekel aan moet ik zeggen. De toetsen vond ik ook helemaal niet goed gaan. Ik dacht echt dat ik ze had verpest. In die week gingen we ook nog naar een kazerne in Reek om dingen over bermbommen te leren en mijnen te leren prikken, maar veel weet ik daar niet meer van omdat ik meer met mijn hoofd bij die toetsen zat. Gelukkig kregen we toen we daar zaten de resultaten en bleek dat ik ze allemaal had gehaald. Heel blij was ik ermee, weer iets bereikt in de opleiding. En weer een motivatiepuntje om door te gaan.

Na die week begon Module 4, de module van meer zelfstandigheid en mooie, zware oefeningen. De module begon met de oefening Falcon Returns.
 
Van te voren maar ik altijd een voorstelling van zoiets. Het is de generale repetitie voor de eindoefening werd verteld door het kader. In die week heb ik dat veel gebruikt als motivatie om verder te gaan. Ik heb het wel zwaar gehad maar soms ook mijn grenzen verlegd.

Bijvoorbeeld bij de 10 kilometer roeien. Toen we eraan begonnen was ik echt sip maar door mezelf gek te maken in mijn hoofd en hard te gaan schreeuwen ben ik toch aan het einde gekomen. Soms moet je jezelf een beetje motiveren om door te gaan, want door met zijn allen de tijd uitzitten kom je ook niet ver.

Deze week gaan we naar Duitsland. Chill met de bus dacht ik, lekker slapen. Maar door een stomme blunder ben ik bijna heel de weg bezig geweest met dit verslag. Dom van mij, want ik heb al eerder van dit soort opdrachten gehad. Ik moet handelen in de geest van de commandant, de vorige keer dacht ik dat wel geleerd te hebben maar nee hoor…  Ik heb nog wat om aan te werken. Dat zal ik zeker doen.

Einde

 
Lichting 2009-10 Week 8 PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door B-Instructie Compagnie   
dinsdag, 19 januari 2010 10:48

Week 8

Na lekker weekend gehouden te hebben, begon de week gelijk goed. We begonnen maandag ochtend met een mars van 12,5 km met volle bepakking en 3 km speedmars met een kleine tas. Het was best even doorzetten. Aangekomen op de kazerne, konden we eten en onze voeten verzorgen. Na de lunch kregen we sport, dat was een pittige les, we moesten elkaar tillen, slepen, trekken, sprinten.

Dinsdag zijn we gaan schieten, het had die nacht lekker gevroren, dus het was fris die dag. We schoten op klapschijven, vanuit de liggende, knielende en staande positie op een afstand van 100 meter. Je zou denken dat je met schieten alles wel raakt, maar je moet op veel dingen letten zoals: Schiethouding, het Richten, Ademhaling, het Afdrukken en het Narichten. Er werd nu streng gekeken of je de wapenhandelingen goed kon uitvoeren, als je 3 keer iets niet goed deed, dan werd je van de schietbaan afgestuurd, het was daarom erg belangrijk de je alles goed geleerd en getraind had van te voren. Na een leerzame dag schieten, was het alweer avond. Even eten, wapen poetsen en een vrije avond.

Woensdag dat begon weer leuk, we kregen ZHKH (zelf hulp kameraden hulp) dat is een les die erg leerzaam is en waar je veel aan hebt, omdat je daar leert hoe je je buddy kan helpen of je kameraden bij bijvoorbeeld een schotwond kan verzorgen. Zelfs in de burgermaatschappij is het goed te gebruiken, je kan de eerste belangrijke hulp verlenen. Het was een herhalingsles, om te kijken of je alles nog een beetje in je koppie had zitten, en dat zat het nog aardig. Daarna gingen we gelijk door naar een lesje ‘inwendige dienst’, dat ging over je salaris briefje hoe dat in elkaar zit, een erg interessante les dus. ‘s Middags nog een HIBA (hindernisbaan) les, het ging over hoe je de HIBA moet nemen met een wapen en wat kracht oefeningen tussendoor met optrekken, dippen, touwklimmen, chinese muur en cat crawl.

Donderdag en vrijdag waren heel rustige dagen we hadden GV (geestelijke verzorging) in Beukbergen. Daar hadden we het over hoe je met elkaar om moet gaan, om de groep beter te maken en veel praten over wat er goed gaat en wat niet. 2 nuttige dagen, wel erg rustig en veel zitten. De week zat er al weer op.

 
Lichting 2009-10 Week 3 PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door B-Instructie Compagnie   
dinsdag, 08 december 2009 15:52

Week 3 

Al weer week 3 voor onze lichting, goed te merken hoe snel de tijd hier gaat. Voor je het weet is de dag alweer voorbij. Week 3 markeerde voor ons de eerste week in het slaapgebouw ipv het tentenkamp; mooie kasten, bedden met lakens, nette doucheruimtes. Een groot verschil in luxe, maar ook enigszins in verantwoordelijkheid, want de kast moet natuurlijk wel perfect ingericht zijn, de kamers netjes en natuurlijk de rest van de corveepunten.

Maandagochtend was goed te merken dat er aan onze kasten nog het een en ander mankeerde want sommige kledingstukken kregen spontaan vleugels kort na de inspectie, iets wat overigens gedurende de week wel minder werd. De clue is dan ook dat je er wat van leert. We mogen nu ook op eigen gelegenheid naar de eetzaal voor ontbijt, lunch en avondeten, iets wat door velen als prettig wordt ervaren omdat het toch een stukje vrijheid is en je nu je eigen keuzes kunt maken.

Op maandag weer een aantal theorielessen, ethiek, Diemaco en later in de middag weer gesport. De sport stond vandaag in het teken van Militaire zelfverdediging en touwklimmen.

Dinsdag een les fitness en de tweede les te velde; vuurdekking, zichtdekking, handelingen voor actie die oa weer bestaan uit camoufleren, je wapen en uitrusting controleren. In de avond nog een rondje om de kazerne gelopen met de sergeant. De afstand bedroeg 7,5 km, ditmaal nog zonder bepakking en op sportschoenen, dus goed te doen. Woensdag en donderdag stonden ook weer in het teken van sport en theorielessen en nog een les exercitie.

In de avonden waren we elke dag rond een uur of negen klaar, met uitzondering van woensdag. Woensdag hadden we de avond vrij en zijn we gezellig met de groep naar de Heidebar op de kazerne gegaan. Al met al een korte week, omdat we de vrijdag vrij waren….Op naar week 4 en het einde van de gewenningsperiode.

 
Lichting 2009-10 Week 1 en 2 PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door B-Instructie Compagnie   
dinsdag, 17 november 2009 16:21

Week 1

De eerste week sinds opkomst bij de luchtmobiele brigade zit erop, en wat een indrukwekkende week was dat! Persoonlijk heb ik zelden zoveel indrukken moeten verwerken in één week als afgelopen week.

De opkomst zelf begon in de Fly-inn waar je jezelf moest inchecken en moest wachten op een aantal interessante vaccinaties om extra armen en benen te voorkomen. Na een paar andere testjes werd je naar een tafel gestuurd wat tevens ook overeen kwam met de afdeling waar je terecht zou komen. Ik merkte zelf dat mensen zenuwachtig begonnen te worden over wat er zou komen. Ik zelf werd het in ieder geval wel en ten langen leste werden we opgepikt door onze sergeant en kregen we een rondleiding rond een stuk van de kazerne waar wij de komende periode zouden gaan leven. We sliepen in een tentenkamp en dat was echt een zeer leuke ervaring.

Ik maakte de opmerking dat het misschien wel zou gaan lijken geavanceerd kamperen in Arnhem. Gelukkig was het dat zeer zeker niet, maar eerder een sportieve week vol nieuwe mensen leren kennen, ook buiten je groep, kennis maken met de militaire gewoontes en gewoonweg een totaal andere manier van leven aangaan dan dat je gewend was.

Voor een aantal was deze verandering niet echt bijster interessant, voor sommigen juist wel en die zijn helaas ook gestopt met de opleiding. Met zo’n grote lichting als die van ons is het niet zo heel voelbaar maar toch is het opnieuw aanpassen, omdat je na gaat denken wat voor hun de motivatie was om te stoppen. Ikzelf werd door het vertrek van velen aangesterkt om juist te blijven. In mijn gekke geest betekende hun vertrek juist dat ik de enthousiasme kon opbrengen, de kracht kon tonen om door te zetten, omdat niet alles gemakkelijk was. Pure uitdaging. Het niveau was uiteraard nog niet maximaal maar je merkte dat je niet zomaar kon gaan stoppen omdat er een zweetdruppel op je voorhoofd verscheen. Die mentaliteit kun je beter laten wegfietsen.

We hebben dus kennis gemaakt met verschillende aspecten van de militaire opleiding. In de Algemene Opleiding waarin we nu nog een tijd zitten hebben we gesport onder leiding van sergeanten en een sergeant majoor. Hierbij kwamen touwklimmen, fitness, hardlopen, push-ups en sit-ups allemaal aan bod. We werden allereerst getest op ons uithoudingsvermogen en daar zouden ze dan met een of andere hocuspocus-formule een score uit kunnen halen, denk ik.

Het teamwerken kwam langzaam aan de oppervlakte en ook de lessen zoals militaire ethiek, militair recht en de regels die gelden binnen Defensie waren in de eerste week allemaal even interessant. Alles was nieuw en omdat ik zeer zeker niks wilde missen schonk je veel aandacht aan notities maken en zoveel mogelijk willen onthouden, tot hoofdpijn toe.

De exercitielessen waren in mijn beleving het aller leukst, leuker dan het sporten wat ik zelf heel graag doe. In exercitie lessen leer je de zogenaamde militaire choreografie zoals in de houding springen en op de juiste manier marsen. Ik vond dat zo leuk omdat het echt puur militair is, en daar ben ik uiteindelijk voor gekomen, om militair te worden. Het krijgen van onze spullen zoals je pak en je toebehoren maakte dat plaatje helemaal af natuurlijk!

Het overnachten in de tenten was ook leuk, met zijn zeventienen hutje mutje, iets wat je niet gewend bent. Soms ontstond er wel eens een onenigheid over de rotzooi die er kon liggen of de manier van organisatie, maar dat kwam altijd goed. Je zult als groep moeten kunnen functioneren en het overzicht moeten kunnen blijven houden, dus aanpassingen maken is cruciaal.

Al om al, een week vol indrukken en veel nieuwe mensen om je heen. Je bent zo bezig met dit nieuws, dat je amper aan huis denkt, totdat het vrijdag is… Dan ben je blij dat je weer onder de mensen en de losse sfeer kan vertoeven.

WEEK 2

Ook de tweede week na opkomst sliepen we nog in de tenten. Het was eventjes wennen om weer terug te schakelen naar de militaire gewoontes na erg intensief je weekend te hebben beleefd! Je wisselt verhalen uit over het weekend en de week ervoor en je burgert jezelf weer helemaal in.

Zondag 22:00 uur moesten we uiterlijk weer in onze tenten zijn zodat de namen afgevinkt konden worden en iedereen weer zijn tent kon organiseren voor de volgende dagen.

Typerend aan deze week was dat de touwtjes merkbaar strakker werden aangetrokken. Een gunstig feit want wil je enigszins gehard worden en een militaire uitstraling laten zien, zul je enigszins moeten kunnen buigen. Dat hebben we als groep duidelijk gemerkt. Er werd gehamerd op tijd, vooral het principe van tijd. Het was niet zozeer het probleem dat je 15 seconden te laat was, maar er werd geëist dat je voor die 15 seconden weer klaar stond. Een sterke vorm van flexibel zijn was daar op zijn plaats. Soms moeilijk te aanvaarden.

Deze week stond ‘het veld in’ centraal. Met de spullen die we de week ervoor gekregen hadden werden we onderwezen in het overleven zonder robuust dakje boven ons hoofd. Ik heb het erg leerzaam ondervonden en zelfs ik als complete chaos koning, zou met een omgebouwde poncho, een brander, 24uurs rantsoen, camouflage en slaapzak een aantal dagen in een bos kunnen slapen. Zelfs toen het begon te plenzen als een gek kon ik mijn plezier niet op! Het was echt heel erg leuk. Je leert een heleboel over jezelf en hoe jij staat in je groep. Hoe kan ik op mijn groep rekenen, kan de groep op mij rekenen, en is dit echt iets voor mij, waren allemaal vragen die vooral in de tweede week door mijn hoofd spurtte.

Een van de andere hoogtepunten was het krijgen van je wapen, je DIEMACO C7A1, een mondvol voor een basiswapen die we nog niet eens echt gebruikt hebben. We hebben er correct mee moeten marsen, uit elkaar gehaald en kennis gemaakt met de onderdeeltjes die we te zijner tijd moeten gaan onderhouden. Het schieten zelf kwam nog niet aan bod. Ik denk dat iedereen wel een heldhaftig gevoel kreeg toen er mee gelopen werd. Er werd voornamelijk gehamerd op het feit dat je discreet en voorzichtig moest zijn, en dat stoere eventjes achterwege moest laten. Je hebt namelijk te maken met een moordwapen, en hoeveel mensen zijn er neergehaald met het wapen dat jij vast had? Het was een leerzaam begin van het blok over het wapen.

Verder hebben we opnieuw veel gesport, waarbij het teamwerken nu wel belangrijk werd. Door middel van o.a. een spinnenwebloop moest je 12 opdrachten met elkaar binnen 8 minuten voltooien, en op de juiste manier. Eén iemand fungeerde als groepscommandant en moest de aanwijzingen geven en motiveren daar waar nodig. Een goede fysieke manier om jezelf in de groep te laten zien en elkaar er doorheen te slaan! Andere sportonderdelen waren militaire zelfverdediging, touwklimmen, fitness en push-ups als sanctie haha!

Tevens was dit ook de laatste week in het tentenkamp. We mochten als echte militaire kamelen onze bagage, bestaande uit een 60-liter tas, een grote woodland tas, een 40-liter tas en nog veel meer tassen, brengen naar gebouw 96 waar we een kamer kregen toegewezen. De week ervoor hadden we al les gehad in het ‘correct bewonen’ van het gebouw, en die regels moeten dus nauwgezet opgevolgd worden. Ben erg benieuwd hoe dat zal gaan in de derde week. Ook al hebben we nu een normaal bed, badkamer en douche, de touwtjes worden wekelijks aangetrokken en de echte volhouders zullen uiteindelijk blijven, daar waar de andere stoer kijkende mannen zullen afvallen!

 
Lichting 09-04 Opkomst PDF Afdrukken E-mail
Geschreven door Sld3 Draaijer   
donderdag, 04 juni 2009 15:23

Mijn eerste stappen binnen Defensie.

Maandag 20 april 2009, na maanden ‘wachten’ en diverse keuringen te hebben doorlopen, gaat het vandaag eindelijk beginnen, samen met 94 anderen begint de opleiding bij de Luchtmobiele Brigade.

Bij binnenkomst worden er geen doekjes om gewonden, melden, nummer op je hand schrijven, papierwinkel afhandelen, 4 verschillende prikken en spuiten in je donder, en aan tafel plaats nemen bij je nieuwe collega’s, 1e peloton, groep Bravo.

Onze groep heeft geluk, en direct de eerste dag maken we de rit naar het centrale uitgifte punt voor onze gehele uitrusting. Twee winkel wagens vol met woodland-gekleurde kleding en uitrusting. Een lange middag waarbij er goed op gecontroleerd wordt of de geleverde spullen overeenkomen met de leverlijst. Uiteindelijk heeft iedereen de spullen in pluba’s gestopt, en kunnen we terug naar de Oranje Kazerne.

Daar aangekomen richten we het tentenkamp in, grote tenten waar we de eerste twee weken zullen doorbrengen. Met 16 mensen is dit ons thuis, 16 veldbedden, 16 stoeltjes, en een bagage tent waar alle niet- of mindergebruikte spullen liggen.

In de loop van de week wordt er al snel begonnen met het disciplineren, taken op tijd doen, afkortingen voor van alles en nog wat vliegen je om de oren, en exercitie staat ook regelmatig op het programma.

Door middel van enkele theorielessen wordt snel duidelijk hoe de opleiding in elkaar steekt, een opbouwende lijn, waarbij iedereen de kans krijgt zichzelf te bewijzen, beter te worden, en allerlei informatie tot zich te nemen. De eerste module is veelal theoretisch, eerst kennis vergaren, dan toepassen en trainen, waarbij je veel procedures zal doorlopen, die je door veel te herhalen straks op de automatische piloot kunt (zal) uitvoeren.

De vaklessen die gegeven worden, onder andere ME (Militaire Ethiek), MO (Militaire Organisatie), GV (Geestelijke Vorming) en MR (Militair Recht), zijn soms wat lastig te begrijpen, maar door goede uitleg van de instructeurs en middels voorbeelden heeft iedereen de kans het te begrijpen.

 


Foto

Picture 037
Picture 037Picture 037

Fotoalbum

Routeplanner

Voer je adres in, en plan je route naar de kazerne.



Copyright: 2012 School Luchtmobiel.  Our site is valid CSS Our site is valid XHTML 1.0 Transitional